บารมี คือ ความตั้งใจ...

สมมติคิดจะเลิกเหล้า พอได้กลิ่นมาปะจมูก มีความตั้งใจมากพอที่จะยั้งความเคยชินหรือเปล่าล่ะ นี่แหละ "บารมี" พระท่านจึงบอกให้มีสติ ตั้งสติขึ้นมา และรวมพลังต้านความเคยตัวเคยใจ ไม่งั้นแรงผลักเดิมๆ ก็จะผลักให้คล้อยตามและหมักหมมของอาสวะ +1 +1 +1 เข้าไปอีก

ที่เราพูดถึงก็คือ ถ้าเป้าหมายคือ หลุดพ้นจากวัฏสงสาร คือ ไม่มาเกิดอีกแล้วในสามภพ ไม่เอากามภพ ไม่เอารูปภพ ไม่เอาอรูปภพ ก็ต้องรวมกำลังใจให้ความตั้งใจมันเป็นแรงผลัก เพื่อต้านทาน "แรงดึงดูด" (Gravity) ของภพต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นแรงดึงใน กามภพ ที่ดึงให้เราติดใจในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส หรือแรงดึงที่ละเอียดกว่าอย่าง รูปราคะและอรูปราคะ ซึ่งก็คือความพอใจในรูปธรรมและอรูปธรรมที่สงบประณีต

หากบารมีหรือกำลังใจของเราไม่มากพอ เราก็จะถูกแรงดึงดูดเหล่านี้ดูดกลับไปให้เวียนว่ายตายเกิดเหมือนเดิม การสร้างบารมีจึงเป็นเหมือนการ "เติมเชื้อเพลิงให้จรวด" เพื่อให้มีกำลังมากพอที่จะพุ่งหลุดออกจากวงโคจรของโลกและวัฏสงสาร

ลองเอาจริงเอาจังเหมือนในสมัยก่อน เขาเอาจริงเอาจัง เขาเล่นควานหาเหตุกันเลยว่าอะไรที่ทำให้เขาไม่หลุดจากวัฏสงสาร อะไรที่ทำให้ไม่นิพพาน แล้วเล่นกันจุดเดียว เอาให้อรหันต์กันชาตินี้กันเลย

เขาไม่มาอ้อล้อกับอารมณ์ ไม่มาพินอบพิเทาเกรงใจกาม เกรงใจรูปราคะ หรืออรูปราคะ เขาไม่เก็บไว้ดูเล่น พอตัดสักกายทิฏฐิ ก็เข้าตัดอวิชชากันเลยทีเดียว ปิดเกม